ถ้าระบบการศึกษาของประเทศตั้งอยู่บนรากฐานของการหากำไรเชิงพานิช
ก็ไม่มีทางที่ประชากรของประเทศจะมีคุณภาพอย่างทั่วถึงได้

"มารดาที่อบรมดีเพียงคนเดียว มีค่าเท่ากับครูหนึ่งร้อยคน"

                                                                คำปราชญ์จีน

(จาก แสงสว่างแห่งการพัฒนาการศึกษาและครอบครัว : คีรีบูน)

วิชาพุทธศาสนา ควรจะสอนคำสอนของพระพุทธเจ้า
ไม่ใช่ประวัติของพระองค์

เสียอะไรไม่ลำบากเท่าเสียนิสัย

ถ้าปราศจากความคิดสร้างสรรค์ จะไม่มีคำว่าพัฒนา

อย่าเลี้ยงลูกด้วยการต่อรองและให้รางวัล
เพราะจะทำให้เขาไม่รู้จักหน้าที่

ปัญญาไม่สามารถงอกงามได้
ในประเทศที่ไม่เห็นคุณค่าของทรัพย์สินทางปัญญา

ยิ่งคุณหวงความรู้เท่าไหร่ ลูกหลานคุณก็ยิ่งโง่เท่านั้น

แล้วก็ถึงเวลาของภูมิปัญญาตะวันออก

ต้องใช้ตรรกศาสตร์ในการทำความเข้าใจพุทธศาสนา

EQ สร้างเสริม IQ ได้
แต่ IQ ไม่ส่งผลต่อ EQ

สื่อที่ดีต้องยกระดับคนดู ไม่ใช่สนองความต้องการคนดูอย่างเดียว

ความรู้และสติปัญญา เกิดจากการขวนขวายหามา
วินัยและความรับผิดชอบ เกิดจากการปลูกฝังอบรม

คนไทยส่วนใหญ่รู้แค่วิธีใช้งานผลลัพธ์ขององค์ความรู้เท่านั้น
ไม่เคยและไม่อยาก รู้ถึง ที่มา หลักการ หรือแม้แต่วัตถุประสงค์

หนังที่ดูไม่รู้เรี่องกลายเป็นหนังที่มีเหตุผล
หนังที่ดูรู้เรื่องกลับเป็นหนังที่ไม่มีเหตุผล

รู้ ได้เพราะ ช่างถาม
เกิด ได้เพราะ ช่างคิด
เสร็จ ได้เพราะ ช่างทำ

เหล้าทำให้เกิดข่าวหน้าหนึ่งได้ทุกวัน

ต้องสอนจรเข้ว่ายน้ำ เพราะจรเข้บ้านเราว่ายน้ำไม่เป็น

พุทธศาสตร์เป็นเรื่องที่ต้องทำความเข้าใจ

ถ้าคุณเชื่อไฟเขียวคนข้ามในเมืองไทย คุณถูกรถชนแน่นอน